سلام دوستان عزیز و همیشه همراه
راستش رو بخواهید نمیدونم چرا میخوام این مطلب رو که ربطی به موضوع وبلاگ نداره را بذارم
ــ نمیدونم ولی وقتی این عکس رو دیدم حس واقعا عجیبی بهم دست داد و منو متحیر کرد
ــ اینقدر مجذوب شدم که گفتم این مطلب رو با احساس و زبون خودم براتون شرح بدم
ــ در عکس نقطه ی مشخص شده زمین است خوب به آن نگاه کنید و مطالب را بخوانید
ــ امیدوارم مطلب را کامل بخوانید و نظرات خودتون را بنویسید
ــ اين عكسي است كه فضاپيماي وويجر از زمين گرفته است. عكسي كه زمين را در فضاي
ــ بيكران نشان میدهد.
دوستان به این نقطه نگاه کنید.این همان زمینی است که ما انسانها برای یک تیکه آن به بدترین گناهان
ممکن است تن دهیم.
آری خونه اینجاست.ما اینجاییم.تمام کسانی را که دوستشان داریم اینجا هستند.تمام کسانی که
میشناسم اینجا هستند.
تمام کسانی که بودند هستند و خواهند بود در اینجا زندگی میگذرانند .تمام برآیند تلاش
انسانها در همین نقطه ی کوچک جمع شده است.
آه ای خدای : تو چقدر بزرگی و من چقدر در مقابل عظمتت کوچک و ناچیز
آه پروردگار من: چرا ما انسانها برای منافع خود دست به هر کاری میزنیم در حالی که
که حتی چیزی را که فکر میکنیم خیلی با عظمت است نقطه ای بیش نیست.
تمامي شكوه و جلال ما٬ تمامي حس خود مهم بيني بي پايان ما٬ توهم اينكه ما داراي موقعيتي ممتاز
در پهنه گيتي هستيم٬ به واسطه اين عكس به چالش كشيده مي شود.
به نظر من فضا نوردی تجربه اي است شخصيت ساز كه فرد را فروتن مي سازد. شايد هيچ تصويري بهتر
از اين٬ غرور ابلهانه و نابخردانه نوع بشر را در دنياي كوچكش به نمايش نگذارد.
براي من٬ اين تصوير تاكيدي است بر مسئوليت والایی که خدایمان برایمان در نظر داشته است. وتاکیدی
است بر مسئولیت ما در جهت برخورد مهربانانه تر ما با يكديگر٬ و سعي در
گرامي داشتن و حفظ كردن اين نقطه آبي كمرنگ٬ تنها خانه اي كه تاكنون شناخته ايم.